Νέα έρευνα σε περίπου 400 ελληνικές επιχειρήσεις αποκαλύπτει ένα χαρακτηριστικό παράδοξο: σχεδόν το 45% έχει ήδη υιοθετήσει ή πειραματιστεί με λύσεις Τεχνητής Νοημοσύνης, ωστόσο μόλις το 9% διαθέτει οργανωμένη δομή διακυβέρνησης και θεσμοθετημένο ρόλο για τον ψηφιακό μετασχηματισμό. 

Το 50% των επιχειρήσεων δηλώνει ότι η έλλειψη γνώσεων και εμπειρίας αποτελεί το βασικότερο εμπόδιο, ενώ μόνο το 21% έχει συμμετάσχει σε εκπαιδευτικές δράσεις. Η υιοθέτηση επικεντρώνεται κυρίως σε λειτουργίες που αφορούν τον πελάτη: μάρκετινγκ και ανάλυση δεδομένων (63%), εξυπηρέτηση πελατών (44%), καθώς και εργαλεία όπως ψηφιακοί βοηθοί (73%), chatbots (39%) και μοντέλα παραγωγικής ΤΝ για δημιουργία περιεχομένου (44%).

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι, παρά τα πρώτα θετικά σημάδια — με το 36% να δηλώνει πλήρη ικανοποίηση και το 42% να αξιολογεί θετικά την απόδοση — η ενσωμάτωση παραμένει επιφανειακή, συγκεντρωμένη σε front-office εφαρμογές χωρίς να διεισδύει στον πυρήνα της παραγωγικής διαδικασίας. Το 48% δηλώνει ότι θα επεκτείνει τη χρήση ΤΝ τον επόμενο χρόνο, αλλά η διάθεση αυτή δεν συνοδεύεται πάντα από οργανωτική ετοιμότητα.

Στο πλαίσιο αυτό, ο υπουργός Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος ανακοίνωσε νέο ειδικό καθεστώς του Αναπτυξιακού Νόμου, ύψους 150 εκατ. ευρώ, αποκλειστικά για μικρομεσαίες επιχειρήσεις, με επίκεντρο την Τεχνητή Νοημοσύνη και τις σύγχρονες τεχνολογίες. Στόχος, όπως τόνισε, είναι οι επιχειρήσεις «να εκπαιδεύσουν το προσωπικό τους, να αποκτήσουν σύμβουλο και να εφαρμόσουν σύγχρονες μεθοδολογίες», ώστε η μετάβαση στο AI να μην παραμείνει θεωρητική. 

Ο ίδιος υπογράμμισε ότι η ΤΝ μπορεί να κάνει την οικονομία πιο παραγωγική και το κράτος πιο αποτελεσματικό, θέτοντας όμως κόκκινη γραμμή: «η τεχνητή νοημοσύνη πρέπει να παραμείνει εργαλείο στα χέρια του ανθρώπου». Ήδη, στα δύο πρώτα καθεστώτα του Αναπτυξιακού Νόμου εγκρίθηκαν 112 επενδυτικά σχέδια, συνολικού προϋπολογισμού άνω των 550 εκατ. ευρώ, με δημόσια ενίσχυση 290 εκατ. ευρώ, δημιουργώντας πάνω από 1.500 νέες θέσεις εργασίας.

Η πρόκληση είναι διπλή: αφενός, να γεφυρωθεί το χάσμα μεταξύ ενθουσιασμού και επιχειρησιακής ωριμότητας, και αφετέρου, να αξιοποιηθεί η ΤΝ ως μοχλός ανταγωνιστικότητας σε μια περίοδο που, σύμφωνα με τα ερευνητικά δεδομένα, «μπορεί να λειτουργήσει αρχικά ως εξισορροπητής και στη συνέχεια ως επιταχυντής ευκαιριών». Η επιτυχία θα κριθεί από τη μετατροπή των πιλοτικών εφαρμογών σε στρατηγική ενσωμάτωση — και αυτό απαιτεί δεξιότητες, δομές και σταθερή χρηματοδότηση.