Anthropic: Το 49% των θέσεων εργασίας εκτίθεται στην τεχνητή νοημοσύνη - Οι κλάδοι που κινδυνεύουν περισσσότερο

Η Anthropic δημοσίευσε νέα στοιχεία από την ανάλυση 2 εκατομμυρίων πραγματικών συνομιλιών με το μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης Claude, τα οποία αποτυπώνουν το χάσμα μεταξύ όσων εργασιών η ΤΝ μπορεί θεωρητικά να εκτελέσει και εκείνων στις οποίες χρησιμοποιείται πραγματικά σήμερα.
Σύμφωνα με τα δεδομένα, το 49% των θέσεων εργασίας στις ΗΠΑ έχει τουλάχιστον το ένα τέταρτο των καθηκόντων του εντός της εμβέλειας της τεχνητής νοημοσύνης — ποσοστό που έχει ανέβει από το 36% μόλις ένα χρόνο πριν.
Οι προγραμματιστές υπολογιστών παρουσιάζουν ήδη κάλυψη 75% των καθηκόντων τους από ΤΝ. Στη συνέχεια ακολουθούν εργαζόμενοι σε εξυπηρέτηση πελατών, καταχώριση δεδομένων και χρηματοοικονομική ανάλυση.
Ωστόσο, τα μαζικά κύματα απολύσεων δεν έχουν ακόμη εκδηλωθεί και η ανεργία σε εκτεθειμένους κλάδους δεν έχει αυξηθεί αισθητά. Αντίθετα, οι εταιρείες περιορίζουν σιωπηρά τις νέες προσλήψεις: η απασχόληση νέων ηλικίας 22–25 ετών σε θέσεις εκτεθειμένες στην ΤΝ έχει μειωθεί κατά 14%.
Αξιοσημείωτο είναι ότι οι πιο εκτεθειμένοι εργαζόμενοι δεν είναι εργάτες παραγωγής, αλλά πτυχιούχοι με υψηλότερες αποδοχές.
Παράλληλα, η πραγματική χρήση της ΤΝ παραμένει κλάσμα των δυνατοτήτων της, με το ποσοστό αξιοποίησης να αυξάνεται σταδιακά κάθε μήνα.
Το διάγραμμα της Anthropic απεικονίζει σε πολυγωνική μορφή (radar chart) τη θεωρητική δυνατότητα κάλυψης της ΤΝ (μπλε περιοχή) έναντι της πραγματικής χρήσης (κόκκινη περιοχή) ανά εργασιακό κλάδο. Οι κλάδοι με τη μεγαλύτερη θεωρητική εκτθεση είναι ο τομέας πληροφορικής και μαθηματικών (Computer & math), τα επαγγέλματα επιχειρήσεων και χρηματοοικονομικών (Business & finance), ο νομικός κλάδος (Legal), η διοίκηση (Management), η αρχιτεκτονική και μηχανολογία (Architecture & engineering), καθώς και τα τέχνη και τα ΜΜΕ (Arts & media). Σε αντίθεση, η κόκκινη περιοχή — η πραγματική χρήση σήμερα — παραμένει πολύ πιο περιορισμένη σε όλους τους κλάδους, με εμφανή συγκέντρωση στην πληροφορική, τα χρηματοοικονομικά και τη διοίκηση — στοιχείο που υποδεικνύει ότι το χάσμα μεταξύ δυνατότητας και πραγματικής εφαρμογής παραμένει τεράστιο.